Zelfbeschrijving: De oude legende zegt dus dat er ergens in het hart van Kiev een meisje woont dat absoluut vloeiend Engels spreekt, een wereldreiziger, die besefte dat het niet meer uitmaakt waar ze heen moet, maar met wie ze moet zijn, en die wanhopig hoopte diezelfde man te vinden, die me zal helpen mijn avondjurk dicht te ritsen, me te beschermen tegen spinnen ergens in Afrika of pinguïns te zien op Antarctica. Ik ben opgegroeid in een huis waar iedereen elkaar steunde, waar het eten luide gesprekken betekende en waar 'liefde' geen woord was, maar dagelijkse daden. Dat heeft mij gevormd. Ik wil diezelfde warmte, datzelfde teamgevoel, met mijn man, maar op een bepaald moment in mijn leven ontdekte ik dat het niet zo eenvoudig is om wederzijds begrip te vinden in de 21e eeuw. Ik ben geen dramakoningin, geen hersenspelletjes of eindeloos sms'en zonder echte verbinding. Ik wil een man voor het leven, iemand met een vriendelijke geest, en die een vrouw als zijn partner ziet, en niet alleen als een mooi accessoire. Zou jij het kunnen zijn?

Opmerkingen: Als je mij vraagt \u200b\u200bhoe ik mijn perfecte relaties omschrijf, zou ik slechts twee woorden zeggen: perzik en balans. Ik ben niet degene die de telefoon van mijn man zou checken, omdat mijn man mij daar nooit redenen voor geeft. Ik zoek iemand die zijn keuze respecteert en die het chaotische maximalisme tijdperk in zijn leven al achter zich heeft gelaten, daarom vind ik een leeftijdsverschil eigenlijk niet erg. Ik droom van iemand met wie ik stil kan zijn en tegelijkertijd het gevoel heb dat dit moment een van de gelukkigste in het leven is. Iemand die begrijpt dat echte nabijheid niet in woorden zit, maar in aandacht, respect en het vermogen om er te zijn als het er echt toe doet.