Zelfbeschrijving: De meeste mensen horen 'advocaat' en stellen zich iemand voor die vermoeiend is om in de buurt te zijn. Eerlijk. Maar die versie van mij blijft op kantoor. Wat thuiskomt is iemand die genoeg woorden heeft gehad voor één dag en het oprecht heerlijk zou vinden om gewoon ergens rustig te zitten met een goed persoon en een tijdje nergens de leiding over te hebben. Door deze baan heb ik één ding geleerd dat nuttig is voor het echte leven: ik merk vrijwel onmiddellijk wanneer iemand niet eerlijk tegen mij is. Eerlijkheid is dus niet iets waar ik twee keer om zal vragen. Ik weet wat ik wil en ik schaamde me daar rond mijn dertigste niet meer voor. Er is veel aan de hand. Dat geldt ook voor de meeste mensen die het waard zijn om te weten. Dat is prima, ik ben niet op zoek naar iemand met een duidelijk schema. Gewoon iemand die, als hij beslist dat iets ertoe doet, zich ook zo gedraagt.

Opmerkingen: Gewoon iemand die zegt wat hij bedoelt en de zaken niet met opzet vaag laat. Dat is het. Dat is de hele vraag. Een man die op een gegeven moment besloot dat hij eigenlijk een echte relatie wilde en dat niet langer als iets gênant beschouwde om toe te geven. Die geen opties openhoudt terwijl hij het tegendeel beweert. Ik zal weten of hij dat is. Waar ik mij toe aangetrokken voel, is vrij eenvoudig: consistent verschijnen, in de kleine dingen waar niemand naar kijkt. Het 'hoe ging het' terwijl hij al weet dat het slecht ging. Bij het gesprek blijven als het ongemakkelijk wordt. En vindt het idealiter aantrekkelijker dan vervelend als de vrouw tegenover hem wint. Omdat ik dat zal doen.