Zelfbeschrijving: Ik leer mensen te zeggen wat ze bedoelen in een taal die niet de hunne is, wat een van de meer intieme dingen blijkt te zijn die je met een vreemde kunt doen. Er is in elke les een moment waarop er iets klikt en iemand in zijn hoofd stopt met vertalen en alleen maar spreekt, en de taal niet langer een muur is, maar een deur. Ik open al jaren zulke deuren en ik zoek hetzelfde in al het andere. Het feit dat we elkaar kunnen begrijpen zonder iets te verliezen in de vertaling is voor mij niet klein, het is waar alles een echt gesprek begint, een videogesprek waarin je kunt zien wat iemands gezicht doet als hij of zij denkt, een ontmoeting ergens die op een echte kaart bestaat, en dan het opbouwen van een leven samen. Ik heb genoeg taal gezien om te weten dat woorden zonder actie slechts woorden zijn, en wat ik wil is actie.

Opmerkingen: Een man die begrijpt dat afstand een logistiek probleem is, en geen reden. Die geen tijdzones of kilometers als excuus gebruikt om alles veilig online te houden, die genoeg moed en genoeg oprechte interesse heeft om een \u200b\u200btelefoontje te plegen, zijn gezicht te laten zien, te zeggen waar hij eigenlijk naar op zoek is en het meent omdat hij op een punt in zijn leven staat waar halve maatregelen meer kosten dan ze opleveren en dat weet hij. Hij heeft duidelijk genoeg nagedacht over wat hij wil, zodat hij geen zes maanden aan berichten nodig heeft om erachter te komen of hij er klaar voor is, want dat is hij al. Hij wil elkaar ontmoeten, daadwerkelijk ontmoeten, tegenover iemand zitten en voelen of er iets is, en dan of het is om er iets aan te doen zonder ervan overtuigd te hoeven zijn dat dit een redelijke wens is. Hij is op zoek naar een vrouw, een huis, een leven waar een andere persoon zo volledig in verweven is dat hij zich na een paar jaar niet meer precies kan herinneren hoe het voorheen voelde, en hij schaamt zich daar niet voor, omdat hij zich al lang geleden niet meer schaamde omdat hij wist wat hij wilde. Als jij deze man bent, wacht ik op je.