Zelfbeschrijving: Ik geloof in de liefde zoals sommige mensen geloven in Wi Fi in oude gebouwen, enigszins sceptisch, maar toch hoopvol genoeg om te blijven controleren. Ik ben een vrouw die het hoofdstuk 'Ik doe' al heeft gedaan, de bladzijde rustig heeft omgeslagen en het boek niet heeft weggegooid. Dus ja, ik ben eerder getrouwd geweest. Geen drama, geen horrorverhalen, gewoon het leven dat doet wat het leven doet. En op de een of andere manier maakte het me nog nieuwsgieriger naar liefde, en niet minder. Nu ben ik hier weer, niet om het verleden te herhalen, maar om iets beters te schrijven. Iets echts. Iets met een toekomst die gedeelde plannen omvat, niet alleen gedeelde afspeellijsten. Ik kan om mezelf lachen, iets eetbaars koken zonder dat er een alarm afgaat, en in stilte verdwijnen als de wereld te luid wordt, en dan terugkomen met een heldere geest en een zachter hart. Ik sta open voor een verhuizing naar een ander land. Thuis is voor mij geen speld op de kaart, het is een persoon die ik vertrouw.

Opmerkingen: Wat ik zoek is een man die geen mannelijkheid uitstraalt, maar deze rustig leeft. Iemand die consequent, emotioneel intelligent (of op zijn minst emotioneel eerlijk) is, met een gevoel voor humor waarvoor geen handleiding nodig is. Je hoeft niet perfect te zijn, maar gewoon echt, aanwezig en in staat om iets op te bouwen dat in de loop van de tijd groeit in plaats van vervaagt na opwinding. Als je van gewone dagen iets betekenisvols kunt maken zonder al te veel je best te doen, en je bent niet bang om een \u200b\u200bgezin te stichten met iemand die al weet wat liefde kost, dan kunnen we waarschijnlijk gevaarlijk goed met elkaar overweg. Geen spelletjes. Geen lawaai. Gewoon twee volwassenen die elkaar expres kiezen.