Zelfbeschrijving: Nou, hier ben ik. Een Oekraïense, schattige, gezinsgerichte en op de een of andere manier nog steeds alleenstaande vrouw. Het leven is raar. Engels leren zoals mijn toekomstige echtgenoot betekent dat je 'borsjt' al verkeerd uitspreekt. Ik ben niet op zoek naar penvrienden, 'goedemorgen mooie' verzamelaars, of een man die zes werkdagen nodig heeft om terug te sms'en. Ik wil het echte werk: een huwelijk, loyaliteit, gedeelde diners, zondagse dutjes, ruzie over de thermostaatinstellingen als een echt stel. Ik kook, het kan me schelen, ik zie er goed uit zonder al te veel mijn best te doen, eigenlijk het gedrag van mijn vrouw. En lieverd, ik kan sneller verhuizen dan gepensioneerde Amerikanen naar Florida verhuizen. Groot zacht hart, mooie glimlach, gevaarlijke knuffels. Het soort vrouw dat je leven vredig maakt en je bloeddruk iets minder vredig.

Opmerkingen: Een volwassen man energie. Stabiel, grappig, ruikt lekker, heeft aandacht en weet dat een goede vrouw beter is dan het najagen van 'opties' totdat Medicare in actie komt. Hoe dan ook, als je genoeg hebt van spelletjes en klaar bent voor een loyale vrouw die het echt meent, schiet dan maar, cowjongen.