Zelfbeschrijving: Alles om mij heen is een compositie en ik kan er niets aan doen. Menu indelingen in restaurants, het lettertype op een koffiekopje, de manier waarop iemand dingen op een plank heeft gerangschikt. Mijn hersenen gaan er gewoon automatisch naartoe. Ik werk de hele dag met kleur, ruimte en stilte, wat romantisch klinkt tot uur zes waarin ik naar een scherm staar en probeer te beslissen of iets twee pixels naar links moet worden verplaatst. Dat doet het overigens wel. Ik ben creatief in de manier waarop ik me kleed, kook en meubels herschik om 23:00 uur, omdat er iets niet goed zat. Mijn vrienden vinden het charmant. Onder dat alles ben ik behoorlijk zacht. Ik geef veel om de mensen om mij heen, en ik neem relaties net zo serieus als mijn werk. Op zoek naar een echt iemand. Het soort verbinding dat niet ontworpen hoeft te worden, maar dat gewoon is.

Opmerkingen: Een man die al is wie hij nog niet is, is er nog niet bijna, maar is daadwerkelijk aangekomen. Verantwoordelijk op de manier die tot uiting komt in de structuur van het dagelijks leven. Hoe hij met dingen omgaat, of zijn woord iets betekent, of de mensen om hem heen op hem kunnen rekenen zonder dat ze het twee keer hoeven te vragen. Dat soort stille betrouwbaarheid is voor mij aantrekkelijker dan bijna alles wat ik kan bedenken. Ik wil iemand die een relatie serieus neemt zoals hij al het andere serieus neemt. Wie begrijpt dat iemand kiezen betekent dat je daadwerkelijk kiest, en niet de deur voor de zekerheid open laat staan. Volwassen genoeg om leiding te geven, warm genoeg om naartoe geleid te worden. Als iets goed voelt, gaat hij ernaar toe. Dat is het. Dat is het hele ding.