Zelfbeschrijving: Ik ben degene die de man zonder maskers wordt genoemd. Oprechtheid is mijn essentie, geen strategie. Ik ben vriendelijk tot in de kern, ik kan met een vreemde in de rij praten en zijn verhaal horen. Vriendelijkheid is voor mij geen zwakte, maar een kracht die de wereld een beetje warmer maakt. Ik sta open voor de wereld, voor mensen, voor gevoelens, ook al raak ik soms verbrand, ik kies nog steeds voor vertrouwen. Ik kan genieten van simpele dingen, het ochtendlicht, thee in mijn favoriete mok, de glimlach van iemand anders. Ik speel geen rollen en verschuil me niet achter mooie zinnen, ik praat over wat mij bezighoudt. Vriendschap, eerlijkheid en communicatiegemak zijn mijn elementen. Je hoeft niet bang te zijn om reëel tegen mij te zijn, want ik accepteer je precies zoals je bent.

Opmerkingen: Ik wil een man naast mij zien op wie ik letterlijk en figuurlijk kan leunen. Een man van zijn woord, wat hij beloofde, deed hij ook. Betrouwbaar, als een ochtendkoffie waar je nooit aan twijfelt. Niet verantwoordelijk voor mij, maar voor ons. Emotioneel volwassen, in staat om boos te worden zonder vernedering, om te zwijgen zonder kilheid, om te spreken zonder verwijten. Bewust, hij weet wat hij wil en is niet bang om verantwoordelijk te zijn voor zijn keuze. Ik heb geen perfecte nodig, ik heb een echte nodig. Bij hem heb ik het gevoel dat ik mooi kan zijn, niet omdat hij dat eist, maar omdat hij een ruimte creëert waarin ik wil bloeien. Zoals ze zeggen: de man werkt, de vrouw is mooi. En er schuilt eenvoudige wijsheid in deze woorden.