Zelfbeschrijving: Ik ben een beetje ouderwets voor mijn generatie. Ik bloos nog steeds bij complimenten, geloof dat een kus op het voorhoofd meer kan betekenen dan duizend woorden, en denk dat een vrouw niet moeilijk hoeft te zijn om sterk te zijn. Ik ben zacht, soms te gevoelig en gepassioneerd door de mensen van wie ik hou. Ik kan huilen om een \u200b\u200bdroevige film, tien minuten lang lachen om iets dwaas, en van een gewone ochtend een klein feestje maken. Er zit nog steeds iets onschuldigs in de manier waarop ik naar liefde kijk. Ik wil het niet verliezen. Ik ben niet op zoek naar een sprookje. Ik wil echte liefde die twee mensen doet vergeten dat ze ooit alleen wilden zijn.

Opmerkingen: Ik wil degene die weet hoe je EEN vrouw het gevoel kunt geven dat ze de enige in de kamer is. Een man wiens kracht rustig is, wiens woorden gewicht hebben en wiens beloften niet verdwijnen als het leven ingewikkeld wordt. Ik wil hem bewonderen. Een beetje verlegen zijn als hij te lang naar me kijkt, zelfs na jaren samen. Om zijn overhemden te stelen, ruzie te maken over welke kant van het bed van mij is, en toch naar de deur te rennen als hij thuiskomt. Ik verwacht niet dat hij perfect is. Misschien snurkt hij, verbrandt hij zijn ontbijt of heeft hij het slechtste richtingsgevoel ter wereld. Maar als hij een goed hart, sterke armen, een speelse geest en de moed heeft om diep van één vrouw te houden.