Zelfbeschrijving: Eten veranderde mijn leven voordat het mijn werk werd. Gewoon geleidelijk, het soort verschuiving dat je alleen terugziet als je terugkijkt. Meer energie, helderder hoofd, wakker worden met het gevoel jezelf te zijn. Ik werd nieuwsgierig naar het waarom en ben er nooit echt mee gestopt. Nu help ik daar mensen mee voor de kost, wat betekent dat ik nadenk over wat er in het lichaam gaat, zoals sommige mensen over muziek of architectuur denken. Het is gewoon hoe mijn brein op dit moment werkt. Buiten het werk ben ik vrij gemakkelijk in de omgang. Mijn vrienden zouden zeggen dat ik warm ben, een beetje eigenwijs. Ik wil iets echts. Het soort relatie dat daadwerkelijk gewicht in de schaal legt, waarbij twee mensen elkaar expres kiezen en blijven kiezen. Ik ben oud genoeg geworden om te weten dat dit precies is waarvoor ik hier ben, en jong genoeg om te geloven dat dit nog voor mij ligt.

Opmerkingen: Klaar voor iets dat daadwerkelijk gewicht in de schaal legt. Ik word niet warm voor het idee dat er al is. Dat is waarschijnlijk het belangrijkste en al het andere bouwt daaruit voort. Heeft niet obsessief voor zichzelf gezorgd, maar net genoeg zodat zijn lichaam en zijn leven opzettelijk aanvoelen. Hoeft niet perfect te zijn, maar gewoon aanwezig in hoe hij leeft. Warm met de mensen van wie hij houdt. Geeft de mensen om hem heen het gevoel dat ze er toe doen, niet omdat hij dat probeert, maar omdat hij zo is. Klaar om elkaar te ontmoeten, om te beslissen, om verder te gaan. Twee volwassenen die weten wat ze willen, hebben geen maanden nodig om erachter te komen of er iets echts tussen hen bestaat.