Zelfbeschrijving: Koffie smaakt anders als het de moeite waard is om met iemand aan de andere tafel te praten. Een stad verandert als je er doorheen loopt met iemand die dingen opmerkt. Zelfs een gewone dinsdag heeft een ander gewicht als je thuiskomt bij iemand die daadwerkelijk vraagt \u200b\u200bhoe het ging en naar het antwoord luistert. Ik ben hier niet om lucifers te verzamelen. Ik ben hier omdat ik het echte werk wil, het soort dat soms stil is, soms luid, en altijd eerlijk. Ik wil dat iemand ruzie maakt over waar te eten en dan zijn ze het er beiden over eens dat dit de juiste keuze was. Iemand die mij grappig vindt en mij uitroept als ik ongelijk heb. Iemand die over vijf jaar nog steeds naar mijn hand reikt zonder erover na te denken. Ik ben warm, een beetje scherp, en ik meen wat ik zeg. Als je ook klaar bent met bijna relaties en interessant bent, maar nergens heen gaat, moeten we misschien gewoon praten.

Opmerkingen: Iemand die het verschil kent tussen druk zijn en niet beschikbaar zijn, en ervoor kiest om toch te komen opdagen. Een man die iets heeft opgebouwd in zijn leven en nog niet klaar is. Die zijn eigen mening heeft, zijn eigen ritme, zijn eigen redenen om 's ochtends op te staan. Die geen leiding of motivatie nodig heeft, maar het wel op prijs stelt als iemand oprecht aan zijn zijde staat. Afstand maakt hem niet bang. Niet omdat hij gewend is alleen te zijn, maar omdat hij begrijpt dat het juiste het ongemak waard is. Hij laat 'gecompliceerde logistiek' niet de reden zijn dat iets echts uiteenvalt. Hij is volwassen over liefde, niet koud, niet gesloten, maar klaar met halve maatregelen. Hij is niet op zoek naar een situatieschip verkleed als iets serieus. Hij weet wat hij wil en schaamt zich daar niet voor. Emotioneel eerlijk. Niet perfect, gewoon aanwezig. Het soort man dat zoiets leest en denkt dat eindelijk iemand het gewoon eerlijk heeft gezegd.